اگر پایه هستی شرکت های بزرگ را در حوزه کسب و کارت شکست دهی؛ نوآفرین شو!

اگر پایه هستی شرکت های بزرگ را در حوزه کسب وکارت شکست دهی؛ نوآفرین شو!

      وقتی جوانان جویای کار یا فارغ التحصیلان دانشگاهی را به راه اندازی کسب وکار خودشان تشویق می کنم خیلی سریع از نداشتن سرمایه و پشتیبان دولتی صحبت می کنند و حتی بیشتر ترسشان ازشرکت های دولتی و شبه دولتی است. آنها معتقدند که به تنهایی و با سرمایه کم و بدون پشتوانه و پارتی کاری نمی شود انجام داد. غافل از این که کارآفرینان بزرگ، شرکت های بزرگ را با نوآفرینی شکست داده اند.

البته  باید  بسیاری از موارد و مشکلات بالا را پذیرفت ولی این به این معنی نیست که  جرات انجام هرکاری از جوان ایرانی گرفته شود بلکه در چند دهه اخیر ثابت شده است که هر فرد و یا گروه خلاق و نوآفرینی وارد بازار شده است از بس غول های رانتخوار دولتی برآمده است.

دیدگاهی که اغلب مردم به شرکت های بزرگ دارند:

  • -خیلی قدرت دارند و نمی شود روبرویشان ایستاد
  • -باندهای مافیایی ازآن ها حمایت می کنند
  • -سرمایه عظیمی دارند و براحتی رقبا را له می کنند
  • -برند هستند و مشتری خاص خودشون را دارند
  • -هزینه وحشتناکی صرف تبلیغات می کنند
  • – قدیمی هستند وعبور از مشکلات آن ها را آبدیده کرده است

آیا این موارد حقیقت دارد؟

تمام مواردی که گفته شد تا حدودی واقعیت دارد. معمولا سرمایه عظیمی دارند از مدیران با نفوذی بهره می برند و به شکل های مختلفی از آن ها حمایت می شود.

این ها نقاط قوت شرکت های بزرگ و سازمان های دولتی است مثل شرکت پلی اکریل اصفهان که فقط با رانت و حمایت های جورواجور تا حالا روپا مانده است.

 حتی شرکت های ارج و آزمایش با سابقه طولانی و تا حدودی موفق هم تا لحظه آخر به شکل مادی و معنوی مورد حمایت بودند. ولی یک سوال اینجا باید پاسخ داده شود.

 چرا شرکت های ارج، آزمایش و از گردونه رقابت خارج شدند؟

چرا با داشتن سابقه زیاد،تولید محصول مورد نیاز جامعه، داشتن اعتبار پیش مشتری و دارا بودن سیستم سازمانی از بازار حذف شدند.

 چرا نتوانستند بازار 150 میلیونی ایران، عراق و افغانستان را جذب کنند؟

جواب روشن است:

 چون این شرکت ها کار سطحی و معمولی انجام می دادند. مشتری امروزی دنبال محصول و خدمات خاص اند و محصول و خدمات خاص  نیاز به دانش و نوآوری دارد.

ولی شرکت های بزرگ و دولتی کند و پرهزینه و فاقد این مهارت ها هستند.

       آدمای قرن 21 دنبال محصول خاص و احساس خاص هستند محصولات ارج و آزمایش حس کهنگی و قدیمی بهشون می داد ولی از سوی دیگر محصولات سامسونگ، ال جی و حتی امرسان و… نگرش نوتر و حس برتری به آنها می داد

       شرکت های بزرگ معمولا در بازارهای سنتی موفق اند ولی در بازارهای نو براحتی می شود آن ها را از رقابت دور کرد. زیرا این شرکت ها فقط در شرایط عادی توان رقابت دارند به محض اینکه پای رقابت در کیفیت و سرویس رسانی می شون بخاطر کندی و پرهزینه بودن کیش و مات می شوند.

چرا شرکت های بزرگ شکست پذیرند؟

شرکت های بزرگ و سازمان های دولتی  چون کارهای سطحی و معمولی انجام می دهند شکست می خورند. انجام کارهای سطحی و احساس سطحی و معمولی نقطه ضعف بزرگ شرکت ها و سازمان های دولتی هستند و این 2 عامل نقطه ضعف آنهاست که افراد نوآفرین و مشتری دوست براحتی جایگزین این غول های اقتصادی می شوند

 راه حل چیست؟

شاید همین حالا یاد دیجی کالا، بامیلو ومدیسه افتاده باشید و خیلی سریع بگویید اینا دیگه نگو کسی حریفش نمیشه!!! این فروشگاه های اینترنتی ماهانه بالای 100 میلیون تومن هزینه تبلیغاتی دارند کسی به این زودی ها رقیب این ها نخواهد شد.

ولی باید  گستاخی کنم و یادآوری کنم که دیجی کالا هم در این 2 زمینه کار سطحی و معمولی انجام می دهد هم در سرویس دهی و هم انتقال احساس…

 جامعه ایران به شدت دچار شکاف طبقاتی عمیق شده است و کم کم دارد یک بازار بزرگ و چرب و چیلی به نام بازر بچه مایه دارها شکل می گیره که این بازار تشنه محصولات لاکچری و احساسات سوپرمن است و مطمئن ام که دیجی کالا و بامیلو و یا حتی مدیسه از بس این بازار بر نمیان.

چه باید کرد؟

کار عملی:

-چند نمونه از شرکت ها و کسب وکارهای موفق ولی شکست خورده را بنویسید؟

-شما برای رقابت با شرکت های بزرگ حوزه کسب وکار خود چه برنامه ای دارید؟ ( یک برنامه عملی- کتبی بنویسید)

مطالب مرتبط:

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − شانزده =