چطور کارآمدترین فرد حوزه مون باشیم حتی اگر درجا می زنیم و به بن بست رسیده ایم

اولویت این است که بتوانی موقعیتت را تشخیص دهی

  1. ممکن است در بن بست کاری باشی
  2. ممکن است در پرتگاه کاری باشی
  3. شاید هم این پیچ و خم های صعب العبور تو را به نتیجه عالی می رساند

اگه موقعیتت این است که کار می کنی، کار می کنی، سخت کار می کنی، اما هیچ چیز تغییر نمی کند، نه ذره ای بهتر می شود نه ذره ای بدتر، تو در بن بست هستی. و باید خیلی زود خود را از آن بن بست خلاص کنی.

برای خارج شدن از این بن بست به هر دری میزنی،  قرض و قوله می کنی و کلی خودت را بدهکار می کنی ولی راهکارت معکوس عمل می کند موقعیتت وخیم تر می شود… تو یک پرتگاه پیش رو داری که اگر کار را همین حالا ول نکنی تو را به ورشکستگی و نابودی می کشاند.

بیشتر مردم به تو توصیه می کنند باید پشتکار داشته باشی، سخت تلاش کنی، بیشتر وقت بگذاری، بیشتر آموزش ببینی و سخت کار کنی و کا را ول نکنی. این خطاست.

تلاش برای موفقیت شبیه پمپ های دستی قدیمی هست.

ابتدا باید پمپ را به راه می انداختی. یعنی باید مقداری آب سر آن می ریختی تا جریان آب به راه افتد.

” قبل از اینکه چیزی بگیری باید چیزی می دادی “

بعد باید حسابی عرق می ریختی و چند دقیقه ای با تمام توان پمپ می زدی تا آب از اعماق زمین بالا بیاید. در این چند دقیقه هیچ آبی از دهانه پمپ بالا نمی آمد. زحمتی بود که نتیجه نداشت.

ادامه می دادی در پایان به هر حال آب بالا می آمد. در این لحظه همه چیز تغییر می کرد. به جای تلاش های بدون پاداش، حالا نوبت به نتایج بسیار بالا با تلاش اندک بود. با اندکی فشار بر دسته پمپ، آب فراوانی از دهانه پمپ بیرون می پاشید. تنها کافی بود آرام و ملایم پمپ بزنی تا جریان آب ادامه یابد.

در بن بست در نتیجه راه اندازی پمپ آبی وجود نخواهد داشت. و زحماتت  و تلاش شبانه روزی ات تو را به دردسر می اندازد.

در بن بست کار یکنواخت و کسل کننده است و نتیجه شکست هست.

قضیه این جاست زمانی که درگیر مشکلات کار می شوی یادت می رود این مسیر ناهموار که شبانه روز بیشتر از هر کس دیگه تلاش می کنی  قرار بود تو را به اهداف بزرگت برساند … آیا در تعقیب هدف درست هستی!

ول کردن تاکتیکی کار ، رمز موفقیت خیلی از افراد و سازمان هاست.

ول کردن کارهای اشتباه

ول کردن کارهای معمولی

چسبیدن به کارهای درست

بارها و بارها تمرین کن تا توی وجودت درونی شود.

و این هنر تو را به بهترین تبدیل میکند .

خواهران منصوریان ووشوکار سمیرمی- ایرانی را حتما می شناسی. 

اینها درجهان بهترین هستند.

توی شرایط فقر مطلق از صفر به سکو رسیدند.

بهترین جهان بشی خوش شانسی نیست. باید باهوش و هدفمند و بسیار سخت کوش باشی.

تمام ورزشکارهای رزمی میتوانستند جای آنها باشند. نه به این خاطر که آن ها به اندازه کافی باهوش نیستند یا از خانواده درست و حسابی نیامده باشند.

دلیل اینکه بیشتر آن ها هیچ شانسی نداشتند به جای فوق ستاره های منصوریان  باشند این بود که آن ها در جایی  در طول مسیر کار را ول کردند.

اون ها باشگاه رفتن یا تمرین را ول نکردند .

بلکه اون ها آرزوشون برای بهترین بودن در جهان را ول کردند، چون هزینه اون خیلی زیاد به نظر می رسید.

سخت کوشان منصوریان هدفمندانه جزء ول کنندگان بودند. اون ها کارهای زیادی را ول کرده بودند.

شما نمی تونی کارهای زیادی انجام بدی، خصوصا اگر بخواهی در جهان بهترین باشی.

بهترین شدن مطرح شدن هست . محصولت ، خدماتت، هنرت مخاطب پیدا می کنه.

تمام مردم جذب بهترین های هرحوضه خواهند شد .

برای مثال شخصی که مشکل حاد ستون فقرات پیدا می کند به دنبال بهترین دکتر در جهان می گردد

تا بعد از جراحی توانایی حرکت صحیح را از دست نده و احتمال آسیب به نخاعش هم حداقل باشه.

افراد وقت زیادی ندارن و نمی خواهند هم ریسک کنند. بیهوده نمی گردند این دکتر ، اون دکتر نمیرن.مستقیما سراغ بهترین دکتر در جهان خواهند رفت.

شما جزو افرادی هستی که توی سفر در هر رستورانی غذا می خوری یا آدرس بهترین رستوران را می گیری؟

وقتی زمان کافی برای سعی و خطا نداشته باشیم، آگاهانه انتخاب هامون را بهترین های راس جدول محدود می کنیم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − 14 =