انحصار

مدیریت و سیاستگذاری منفعتی دولتمردان بر اقتصاد و بازار منجر به افزایش نابرابری و قطبی شدن جامعه می‌شود.

سیاست انتخاباتی

قطبی شدن سیاسی و بقدرت رسیدن باندهای مافیایی در حاکمیت منجر به سیاست گذاری قانونگذاران به نفع ثروتمندان است که در نتیجه نابرابری اقتصادی را تشدید می کند.

سیاست‌های دولت

سیاست‌هایی که به نفع ثروتمندان است، مانند کاهش مالیات و مقررات‌زدایی، می‌تواند به قطبی شدن رفاه کمک کند.

تضعیف اتحادیه‌های کارگری

کاهش اتحادیه‌های کارگری می‌تواند منجر به کاهش قدرت چانه‌زنی کارگران و افزایش نابرابری شود.

تبعیض نژادی

تبعیض علیه گروه‌های نژادی، قومی و مذهبی می‌تواند منجر به دسترسی نابرابر به آموزش، اشتغال و فرصت‌های دیگر شود که می‌تواند به قطبی شدن رفاه کمک کند.

افول اقتصادی

کاهش رشد و افول اقتصادی موجب ترغیب افراد به سمت استراتژی‌های ریسک گریزتر می‌شود، که ظهور قطبی شدن را افزایش می‌دهد.